Blogs

De week waarin in Nederland de zon eindelijk doorbrak, was de week van de doorbraak voor Barack Obama. Zoals te zien was aan de trillende onderlip van dochter Chelsea weet dappere, vasthoudende Hillary het eigenlijk ook al. Het zou wel eens zo kunnen zijn dat de...

Iedereen die in hetzelfde schuitje zit: sterkte. We moeten er aan geloven, we kunnen er niet meer onderuit, over minder dan twee weken is het al zo ver. Slik. We moeten examen doen.

Die stress, die spanning, het zou verboden moeten worden, dat in ieder geval. Maar aangezien autodrop ook verbod...

Hij had met haar gesproken al hun gedachten door hun monden, naar binnen, naar buiten.
Handen hadden het ritme bepaald en zoet verlangen sloeg de trommel, vingers beroerde en lippen prevelde, strelende vingers raakte geheimen, beroerde het onbekende.

Hij luisterde graag naar haar, soms wist ...

Het is broeierig warm. De zon brandt op onze blote armen. Ik verheug me op de net aangeschafte salmiaklolly’s die in mijn tas op me wachten. We zien de internationale trein met een gevaarlijk hoge snelheid voorbij razen. De doffe klap die daar volgens ons niet bij hoort, doet onze wenkbrauwen fro...

Door de autoruit zie ik dat de voortuin is omgeturnd tot een droevige wildernis. De ooit zo zorgvuldig gesnoeide rododendron treurt omdat hij niet van zijn vruchtbare delen is ontdaan en wordt nu vergezeld door hoogstaand onkruid. In de loop der jaren heb ik een hechte band opgebouwd met deze tui...

Heb ik net bij de kapper mijn weelderige haardos bij laten knippen en mijn grijze flanken blond weg laten werken, blijkt dat de helft van de alleenstaande vrouwen in Europa valt op een kale man. Gewoon niks op je hoofd en waarschijnlijk ook niets in je hoofd scoort gewoon beter dan een vrolijke e...

De Noordzee in mijn oor

Toen ik hier ruim twee jaar geleden heen verhuisde van mijn vorige adres dacht ik dat alles anders zou worden. Een huis met uitzicht, geen overburen, geen doorgaand verkeer, zelfs geen parkeerplaatsen. Nooit meer zou ik via mijn balkon hoeven praten met mijn overbuurma...

meer
komt er
wordt
er losgeweekt
als we
blijven
kijken
verzengende
hunkering
smachtend
wachtend
de
schaamte
voorbij
ballast
afgewenteld.........
ik stamel
zo mooi.....
ontroerend mooi..
hap naar lucht en
zucht
maar blijf
verbonden
met jouw blik
diepzoekend
naar elkaar
j...